چه جمعه‌ها که یک به یک غروب شد، نیامدی

چه اشک‌ها که در گلو رسوب شد، نیامدی

خلیل آتشین سخن، تبر به دوش بت‌شکن

خدای ما دوباره سنگ و چوب شد، نیامدی

برای ما که خسته‌ایم و دل شکسته‌ایم، نه

برای عده‌ای ولی، چه خوب شد نیامدی

تمام طول هفته‌ را در انتظار جمعه‌ام

دوباره صبح، ظهر، نه، غروب شد، نیامدی