زندگي ترانه جاودانگي سرودن نيست، زندگي بر طبل غرور نواختن نيست از ياد نبريم
كه هر چيزي را پاياني است... دير يا زود است كه سكوتي صاعقهوار پا بر گلوگاه ما خواهد
نهاد و ما را تنها با جامهاي سپيد روانه خانهاي خواهد نمود كه آن قريب است و ما غريب
خوشبختانه تعطيلات نوروزي امسال هم فرصت ارزشمندي بود تا در محضر دادگاه عقل
و وجدان، چشم در چشم نگار ازلي خود تقويم 87 زندگيام را مرور کنم و در عهدي دوباره
با خويشتن منشور زندگيام را بر اصول هفت گانه ذيل مستحكمتر نمايم
یکم ـ هر شب ده دقيقه را با خود خلوت كرده و در محضر دادگاه عقل و وجدان
كارنامه روزانهام را مرور نمايم تا با عنايت حضرت دوست فردايم بهتر از ديروزم باشد
و يك اشتباه را دوبار تكرار نكنم.
دوم ـ روزم را پس از تلاوت متفكرانه يك صفحه از كلامالله مجيد و نوشتن برنامه
فردايم به پايان برسانم (محاسبه و برنامهريزي هوشمندانه)
سوم ـ كار روزانهام را نيز با تلاوت متفكرانه يك صفحه از كلامالله مجيد آغاز كنم
(مشارطه و مراقبه)
چهارم ـ براي رسيدن به قله زندگي مراقب باشم از پرخوري و لذتهاي زودگذر بگذرم
و براي هر چيز به اندازه ارزش واقعي خود انرژي بگذارم
پنجم ـ در رفتار اجتماعي با ديگران با حسن نيت و ادب رفتار كنم اما در تعاملات
خارج از اعتماد تصميم بگيرم
ششم ـ با مثبتانديشي و حال خوب به جنگ ناملايمات بروم و فراموش نكنم
كه ابزار موفقيت در "اخلاص" ، " برنامهريزي هوشمندانه" و " سعه صدر" است.
هفتمـ ـ تلاش كنم از دنيا به عنوان مزرعه آخرت به خوبي بهرهمند شوم اما هرگز
به آن دل نبندم ان شاءا...
